از همه جا از همه چیز - بررسی تحلیلی علل ایجاد شبهه بر انتخابات و پاسخ به شبهات

» امروز

معرفی نامه

شهریور 1367 وارد این دنیای اغواگر شدم. به لطف خدا از دبیرستان متوجه شدم که دنیا بدون صاحب و مخلوق بدون خالق هیچ ارزشی ندارد. بیشتر از آنکه دانشجو باشم دانشجو نما هستم. غم ایران دارم. ایران اسلامی. ایرانی که در آن همت و باکری زیسته اند. از بت شکن خمین آموخته ام که خاک ایران مانند همه خاکهای دنیاست. وقتی با ارزش می شود که آن را با خاک پای محمد (ص) آمیخته سازیم. به یقین رسیده ام که اسلام یگانه راه دستیابی به سعادتی است که فیلسوفان عالم هنوز از درک آن عاجز هستند. مفتخرم که در این اوضاع پرفراز و نشیب عصر فتنه هنوز سرباز ولی فقیه و حامی دکتر احمدی نژاد هستم.

متشكرم

پیشنهاد ویژه

مقالات برتر

پیوندهای روزانه

منوی اصلی

ارتباط با نویسنده

موضوعات

آرشیو ماهانه

خروجی ها

آمار وبلاگ

بررسی تحلیلی علل ایجاد شبهه بر انتخابات و پاسخ به شبهات

توجه: مطلب زیر آخرین مطلبی است که درباره نتایج انتخابات ریاست جمهوری دهم در این وبلاگ نگاشته میشود. هرگونه سوال و یا شبهه ای که درباره نتایج این انتخابات مطرح است را در قسمت نظرات همین پست مطرح نمایید. لازم به تذکر موکد است که بعد از این مطلب، تمامی کامنت هایی که پیرامون نتایج انتخابات باشند و در مطالب دیگر وبلاگ مطرح شوند، حذف خواهند شد.

دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران در روز 22 خرداد برگزار شد و رئیس جمهور منتخب ایران توسط آرای مستقیم مردم انتخاب شد. پس از برگزاری این انتخابات باشکوه، مسائلی مطرح شد که حاکی از ایراد شبهه بر روند برگزاری انتخابات بود. بد ندیدم برای اولین و آخرین بار، به بررسی جامع و تحلیلی این ادعاها بپردازم. برای بررسی این دعاوی، ابتدا لازم است به مرور عواملی که مسبب این شوک شده اند، پرداخت.

الف) ظاهربینی، سطحی نگری و عدم پذیرش شرایط موجود:

یکی از مهمترین و شاید اصلی ترین عاملی که باعث ایجاد شوک در جبهه مخالفان رئیس جمهور منتخب شد، انکار حقیقتی بود که طی مدت 4 سال توسط مردم فریاد زده شد. در واقع این افراد، چشم خود را بر واقعیت جامعه بستند و آنقدر این حقیقت را تکذیب و انکار کردند که خودشان هم آن را باور کردند. هر وقت از جمعیت عظیم استقبال کنندگان از رئیس جمهور می گفتیم، پاسخ می دادند که این ها را با اتوبوس و با وعده غذا آورده اند. هر وقت از حمایت گسترده مردم مستضعف از رئیس جمهور صحبت می کردیم، پاسخ می دادند که بین آن ها گونی سیب زمینی پخش کرده اند. به طور کلی این طیف از افراد، به هیچ عنوان نمی خواستند قبول کنند که محبوبیت رئیس جمهور روز به روز فزونی می یابد. این افراد چشمان خود را بر روی خیل عظیم مردم ایران بستند و با استناد به بحث هایی که درون تاکسی ها آن هم در شهر تهران، شکل می گرفت، فریاد نفرت عمومی از رئیس جمهور بر می آوردند. نگارنده بر این باور است که مهمترین عامل تعجب و جبهه گیری رقبا در مقابل رای ملت، باور کردن دروغ هایی بود که خود گفته بودند.

ب) عدم درک درست از جامعه ایرانی و تقسیمات کشوری:

نگارنده شخصا طی مدت دو هفته در زمان تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری در اکثر نقاط شهر تهران حضور داشته است. طی بحث هایی که با حامیان رقبای رئیس جمهور منتخب داشتم، متوجه شدم که این افراد صرف حضور پررنگ همفکرانشان و تقریبا یکرنگ شدن تهران، آن هم در مناطقی خاص از پایتخت را نشانه در اکثریت بودنشان می دانستند. یک بار در مباحثه با یک خانم در خیابان آفریقا، جمله جالبی از ایشان شنیدم: ((همین الان اینجا رو نگاه کن. همه ماشین ها سبز هستند و طرفدار موسوی. فقط شما یک ماشین طرفدار احمدی نژاد هستید)). این تفکر کودکانه، حاصل عدم درک صحیح از شرایط جامعه ایرانی و نداشتن یک تحلیل جامعه شناختی از بافت فرهنگی کشور است. بارها برای همین دوستان توضیح دادم که طرفداران رئیس جمهور، عموما اهل خیابانگردی های شبانه و پوستر بر روی ماشین چسباندن نیستند. برای همین است که در ظاهر شهر، چیزی را مشاهده می کنیم که یقینا با باطن آن متفاوت است. متاسفانه علیرغم تمامی صحبت هایی که در این زمینه صورت می گرفت، این افراد نمی خواستند این حقیقت تلخ را باور کنند.

ج) خود محبوب بینی در میان تحریمی ها:

یکی از موارد بسیار جالب که باعث بروز توهم پیروزی در بین برخی کاندیداها شد، این مساله بود که این افراد، رای کسانی که تاکنون و در دوره های مختلف انتخابات حضور نداشته بودند را متعلق به خود می دانستند. استدلال این افراد بر این پایه استوار بود که حامیان رئیس جمهور، همواره در تمامی انتخابات ها شرکت می کنند و اصولا شرکت در انتخابات را یک وظیفه شرعی می دانند. این استدلال نیز با برگزاری مناظره میان جناب آقای موسوی و جناب رئیس جمهور رنگ باخت. طیف گسترده ای از مخالفین نظام که حتی با اسلام نیز رابطه مناسبی نداشتند، صرفا به خاطر ایستادگی رئیس جمهور و افشاگری وی درباره شخصی که درست یا نادرست، مورد نفرت عمیق مردم قرار دارد، تحریم انتخابات را لغو کردند و رای خود را به نام رئیس جمهور مزین کردند. به عنوان یک نمونه شخصی، فردای برگزاری آن مناظره تاریخی، حداقل 10 نفر از هم دانشگاهی های من که بارها بر طبل تحریم انتخابات کوبیده بودند و اصولا اصل نظام را قبول نداشتند، با من تماس گرفتند و گفتند که به رئیس جمهور فعلی رای خواهند داد. این مساله، جزو همان حقایقی است که رقبای محترم نخواستند آن را بپذیرند. به طور کلی، هر وقت یک نظریه به صورت عمومی مطرح می شود، با یک مثال نقض می توان صحت و جامعیت آن نظریه را زیر سوال برد. یک نمونه خوب و مناسب که می تواند در این زمینه راهگشا باشد، واکاوی شخصیتی به نام فرهاد جعفری است. جعفری نویسنده رمان کافه پیانو – یکی از پرفروشترین کتاب های سال 85 – است. جعفری به طور کاملا صریح اعلام کرده است که یک سکولار به تمام معنا است و از هیچ کوششی برای گسترش لیبرال دموکراسی فرو نگذاشته و نمی گذارد. با تمام تفاسیر فوق، جعفری نام احمدی نژاد را بر روی برگ رای خود نوشته است. او حتی از کارهای عوامانه ای نظیر چسباندن پوستر بر روی ماشین هم فرو نگذاشته است. در واقع، جعفری یک مثال نقض بسیار مناسب برای نظریه ((تحریمی ها حتما مخالف احمدی نژاد هستند))، می باشد.

د) فریب خود و عدم پذیرش واقعیت:

پس از برگزاری مناظره تاریخی، حامیان جناب موسوی با یک فرار رو به جلو سعی کردند از شکست سنگینی که در مناظره متحمل شدند، یک پیروزی حماسی بسازند. دستاویز قرار دادن شعار ((ادب مرد به ز دولت اوست)) در حالی شکل گرفت که حامیان این بزرگوار، در مدت تبلیغات و به اشکال گوناگون، از هیچ گونه توهیم و فحاشی نسبت به رئیس جمهور فرو نگذاشتند. هر چقدر به این افراد متذکر شدیم که رئیس جمهور، زبان مردم را خوب فهمیده است و دقیقا مطابق با خواست آن ها صحبت می کند و مطالبی را بر زبان می آورد و اعمالی را انجام می دهد که خوشایند مردم است، حاضر به پذیرش این واقعیت اساسی ولی از منظر آن ها تلخ، نداشتند. هر چقدر فریاد زدیم که فریاد های مردم در حرم حضرت امام خمینی (ره) در فردای مناظره را به نگاره بنشینید، باز هم متوسل به نظریه اتوبوس و مردم عوام و پخش سیب زمینی و ... شدند. توضیحات ما پیرامون خالی شدن عقده 20 ساله مردم درباره یکی از مسئولین بلند پایه نظام، رای رئیس جمهور را به شدت افزایش خواهد داد، آب در هاون کوبیدن و ژاژ خاییدن بود. متاسفانه پرده ای از تعصب، جلوی چشمان این افراد را گرفته بود. این چشم پوشی از حقایق، درباره فیلم های تبلیغاتی نه چندان حرفه ای ولی فوق العاده تاثیرگذار رئیس جمهور هم ادامه داشت.

ه) استدلال های بی اساس و فاقد منطق:

نمی دانم بر اساس کدام منطق عقلی و تحلیل جامعه شناختی، جبهه اصلاحات به این نتیجه رسیده بود که اگر نام هنرمندانی که به خاطر ایفای نقش در یک زمینه هنری، محبوب مردم هستند، در لیست حامیان کاندیدای مورد نظرشان باشد، مردم به خاطر علاقه به آن فرد لزوما به همان کاندیدا رای خواهند داد!! یکی از مخاطبین همین وبلاگ بعد از اینکه علی دایی، اسطوره فنا ناپذیر فوتبال ایران، حمایت خود را از موسوی اعلام کرد، برای من کامنت گذاشت که فوتبالیست محبوب تو به موسوی رای می دهد. آیا تو هم به موسوی رای می دهی؟! در جواب این بزرگوار گفتم که علاقه من به افرادی نظیر علی دایی صرفا به خاطر توانایی آن ها در زمینه فعالیتشان است و نه بیشتر. علی دایی برای من یک الگوی ورزشی است، نه یک الگوی سیاسی و یا اجتماعی. دلیلی وجود ندارد که علاقه من به ایشان در زمینه ورزش، موجب این باشد که با عقاید سیاسی ایشان هم موافق باشم. در یک مقیاس بزرگتر، زمانی که یک مطلب انتقادی درباره رمان ((بادبادک باز)) نوشتم، یکی از دوستان گفت که رهبر انقلاب از این رمان تعریف کرده اند. تو چرا از آن بدگویی می کنی؟ در پاسخ ایشان هم نوشتم که آقای خامنه ای، الگوی دینی و سیاسی من است. لزومی ندارد که چون ایشان الگوی سیاسی من هستند، حتما در زمینه ادبیات هم باید با یکدیگر اشتراک نظر داشته باشیم.

یقینا مسائل و موضوعات متفاوت دیگری نیز در این توهم پیروزی که منجر به شوک گسترده در میان جبهه اصلاحات شد، مطرح است که فرصت مطرح کردن آن ها در این مکان وجود ندارد. بنابراین بهتر است سر اصل مطلب برویم و به بررسی شبهات وارد بر انتخابات بپردازیم. ذکر این نکته ضروری است که تمامی موارد ذیل در حکم شبهه تلقی می شوند و هیچکدام بدون تایید از سوی مراجع قانونی نمی توانند دلیلی برای عدم صحت روند برگزاری انتخابات محسوب شوند. به طور عامیانه، موارد زیر سوالاتی هستند که مطرح شده اند و نیاز به پاسخ دارند. تنها در صورتی که پاسخ مناسبی به این سوالات داده نشود، می توان آن ها را دلیل بر عدم صحت انتخابات دانست.

1- آرای بیشتر از 100 درصد در برخی از حوزه های انتخابیه:

این مساله بی سابقه نیست. بارها در موارد مختلف مشاهده شده است که آرای بعضی از صندوق ها بیشتر از 100 درصد بوده است. به طور مثال، در انتخابات ریاست جمهوری سال 84 که توسط وزارت کشور دولت اصلاحات انجام گرفت، میزان مشارکت در شهرستان شهرری بیشتر از 200 درصد یعنی دو برابر واجدین شرایط رای دادن بود. همچنین میزان مشارکت در شمیرانات برابر 790 درصد (یعنی حدود 8 برابر)، رباط کریم 130 درصد و کوهرنگ 110 درصد بوده است. بنابراین بدیهی است که این موضوع، یک امر متداول در انتخابات است و دلیلی برای اثبات تقلب نیست. حال باید به این پرسش پاسخ داد که علت این امر چیست؟ با یک مثال به این شبهه پاسخ می دهم. استان قم به طور طبیعی و به دلیل شرایط فرهنگی خاص خود، دارای ویژگی های متفاوتی نسبت به سایر استان های کشور است. این استان همواره در صدر مشارکت عمومی در انتخابات قرار داشته است. یعنی میزان مشارکت در این استان در تمامی انتخابات ها همواره چیزی در حدود 80 تا 90 درصد واجدین شرایط بوده است. از طرفی، نزدیکی این استان به پایتخت و وجود حرم مطهر حضرت معصومه (س) و مسجد مقدس جمکران در این استان، همواره قم را تبدیل به اصلی ترین گزینه پایتخت نشینان برای زیارت و گردش کرده است. با توجه به تفاسیر فوق، اصلا عجیب نیست اگر میزان مشارکت در این استان از صد درصد فراتر برود. وقتی رئیس مجلس ایران – علی لاریجانی – در این شهر رای می دهد (در صورتیکه ساکن تهران است و نام او جزو واجدین شرایط رای دادن در قم نیامده است)، وقتی 3 نفر از دوستان من به همراه خانواده شان در قم رای داده اند، چه تعجبی دارد که میزان مشارکت در این استان از صد درصد افزایش یابد؟ همین مساله درباره سایر استان ها نیز صدق می کند. مشهد، شیراز، اصفهان، تبریز، مازندران و ... همگی جزو استان هایی هستند که بالقوه می توانند رای بالای صد درصد داشته باشند. به طور کلی می توان گفت آماری که مبنای افراد واجد شرایط در هر شهر می باشند (و توسط سازمان ثبت احوال و مرکز آمار ارائه می شوند) همیشه قطعی نیستند. چه بسا افرادی که برای شغل یا تحصیل یا سربازی یا ... به شهر دیگر رفته باشند (مهاجرت دائمی یا موقت) و در آمار واجدین شرایط آن شهر لحاظ نشده باشند. با توجه به زمان رای گیری، از طرفی تعدادی دانشجویان در شهرهای خودشان نیستند و از طرف دیگر مسافرت ها نیز تا حدودی آغاز می شوند. به طور مثال در شهری مانند بیرجند: 6 دانشگاه وجود دارد که دانشجویان غیر بومی آنها در ایام انتخابات در این شهر هستند، و جمعیت خود آن نیز کمتر از سیصد هزار نفر است، و با توجه به مذهبی بودن آن درصد مشارکت افراد بومی هم همیشه بسیار بالا است. حال اگر تعداد اندکی مسافر هم به این شهر آمده باشند، مسلماً مشارکت از 100 درصد بیشتر خواهد شد (کما اینکه این اتفاق در انتخابات دوره نهم که مشارکت کلی 62 درصد بود، رخ داد). حال این اتفاق برای شهرهایی که جمعیت بومی آن ها خیلی کمتر است، مسلماً بیشتر اتفاق می افتد.

2- عدم صدور كارت برای نمایندگان كاندیداها و اخراج نمایندگان از حوزه ها:

این موضوع در سخنان جناب آقای موسوی و همچنین آقای محتشمی پور نمود زیادی دارد. بهتر است پاسخ به این مساله را از طریق تناقضات گفتاری و رفتاری جناب موسوی و حامیانش دنبال کنیم. جناب موسوی در ساعت 11 شب 22 خرداد، در حالیکه رای گیری در تعداد زیادی از حوزه های انتخابیه ادامه داشت، طی یک کنفرانس خبری اعلام کردند که پیروز انتخابات هستند و از هوادارانشان خواستند که برای جشن پیروزی آماده شوند. آقای موسوی در پاسخ به سوال یکی از خبرنگاران درباره منبع این اطلاعات، نمایندگان خود در حوزه های رای گیری و اخبار واصله از آن ها را به عنوان منبع این اطلاعات اعلام کردند. همچنین، در طول روز رای گیری که از ساعت 8 صبح شروع شد، سایت رسمی ستاد آقای موسوی به نقل از نمایندگان ایشان در حوزه های رای گیری، لحظه به لحظه گزارش پیروزی ایشان در انتخابات را منتشر می کرد. حال باید از این بزرگواران پرسید که چگونه ممکن است نمایندگان جناب موسوی را به صندوق ها راه نداده باشند و یا هنگام شمارش آرا، آن ها را از حوزه اخراج کرده باشند ولی در عین حال، همین نمایندگان اخراج شده دائما گزارش لحظه به لحظه شمارش آرا را اعلام کنند!!! این تناقض آشکار در گفتار جناب موسوی و حامیانش، دلیل مستدلی برای اثبات بی اساس بودن داعیه تقلب در انتخابات است.

3- نامه وزیر کشور به رهبری درباره نتایج انتخابات:

یکی از مضحک ترین مواردی که پیرامون نظریه تقلب در انتخابات مطرح شد، انتشار یک نامه منتسب به وزیر کشور خطاب به رهبری بود که در آن اعلام شده بود که میرحسین موسوی رئیس جمهور منتخب است!! این نامه آنقدر مضحک بود که حتی در میان اپوزوسیون هم محلی از اعراب نداشت. حتی بدیهیات نیز در این نامه رعایت نشده است. طبیعیست اگر قرار است چنین نامه ای با این درجه از اهمیت نگاشته شود، حتما مهر بسیار محرمانه خواهد داشت و شماره سریال وزارت اطلاعات نیز بر روی آن اضافه خواهد شد اما در این نامه جعلی، هیچ اثری از موارد فوق نیست. همچنین در این نامه نوشته شده است که پیوست ندارد اما جای سوراخ منگنه بر روی نامه نمایان است. خنده دار ترین مورد اینجاست که گویا تنظیم کنندگان این نامه جعلی از ریاضیات خوبی بهره مند نبوده اند. زیرا مجموع آرای کاندیداها و آرای باطله، با عدد مجموع کل آرا همخوانی ندارد!! در خاتمه باید گفت که هرکسی که کوچکترین اطلاعی از عرف روابط و ضوابط اداری داشته باشد، می داند که نامه هایی که خطاب به رهبری نوشته می شود به هیچ عنوان تحت نام یک وزارت خانه و در کاغذ سربرگ دار نوشته نمی شود. همچنین هیچگاه فرد نویسنده، نامه را امضا نمی کند. مخلص کلام اینکه بر پایه یک ضرب المثل معروف که می گوید ((مشت نمونه خروار است))، از همین مساله می توان به واهی بودن سایر ادعاها نیز پی برد.

4- اعلام زودهنگام نتیجه انتخابات توسط رسانه های حامی رئیس جمهور:

استناد به عکس فوق یکی از دلایل مدعیان بروز تقلب در انتخابات است. در پاسخ به این دوستان باید روند اعلام آرای کاندیداها در انتخابات ها را بررسی کنیم. ساعت رسمی پایان رای گیری، ساعت 22 بوده است ولی در برخی از شعب رای گیری به دلیل ازدیاد جمعیت، رای گیری تا ساعات اولیه بامداد هم ادامه داشته است. یعنی شمارش رسمی آرای صندوق ها از ساعت 10 شب آغاز شده است. شمارش آرا و نحوه اعلام نتایج بدین صورت است که هر حوزه رای گیری بعد از اتمام شمارش آرا، نتیجه شمارش را به وزارت کشور اعلام می کند. این آمار در وزارت کشور باقی می ماند ولی در تلویزیون منتشر نمی شود. آماری که توسط وزارت کشور در رسانه های عمومی نظیر تلویزیون منتشر می شود، از طریق تایید فرمانداری و استانداری است. بدین ترتیب که پس از شمارش آرای هر صندوق و اعلام آن به وزارت کشور، فرم مخصوصی که در اختیار مسئولین قرار گرفته است، پر می شود و نتایج شمارش آرا در آن قید می شود و به امضای افراد حاضر در حوزه می رسد. این فرم به همراه صندوق به فرمانداری ارسال می شود تا تایید شود. پس از تایید فرمانداری، فرم جدیدی نوشته می شود و در آن، نتیجه تایید شده آرا به همراه صندوق به استانداری مربوطه منتقل می شود. پس از تایید استانداری مبنی بر صحت فرم ها، آمار تایید شده به وزارت کشور ارسال می شود. در واقع آماری که وزارت کشور در رسانه ملی منتشر می کند، آمار تایید شده ای است که از سوی استانداری های سراسر کشور اعلام شده است. بنابراین بدیهی است که اعلام نتایج مدتی (در حدود یک روز) طول بکشد. نکته اساسی اینجاست که در واقع نتایج انتخابات، در همان ساعات اولیه شب به ستاد انتخابات وزارت کشور می رسد ولی ملاک وزارت کشور برای اعلام آرا، فرم های تایید شده ای است که از سوی استانداری ها اعلام می شود. پس واضح است که نتایج انتخابات در همان ساعات اولیه بامداد مشخص شده بود و اینکه برخی سایت های خبری از جمله فارس و جهان نیوز، نتایج انتخابات را در ساعت حدود 3 بامداد اعلام کرده اند، دلیلی بر وجود تخلف در انتخابات و یا یک مهندسی از پیش طراحی شده نیست. سایت جهان نیوز حتی خود نیز بر تفاوت آمار رسمی و غیر رسمی صحه می گذارد و اعلام می کند وزارت کشور تاکنون نتایج 68 درصد صندوق ها را اعلام کرده است ولی شمارش صندوق ها به پایان رسیده است. در واقع تا آن زمان فقط 68 درصد استانداری ها، فرم های مذکور را به وزارت کشور ارائه کرده بودند.

5- پیش بینی برخی از هواداران رئیس جمهور درباره میزان رای ایشان:

((وقتی شناسنامه ام را تحویل مسئول رای گیری در مسجدالنبی نارمک دادم، یکی از دوستانم با موبایلم تماس گرفت. درباره امتحانات دانشگاه سوالی داشت که وقتی موقعیت را برایش بازگو کردم، عذرخواهی کرد و گفت که بعدا تماس می گیرد. موقعی که می خواست خداحافظی کند، به او گفتم که انشاالله دکتر با 25 میلیون رای، رئیس جمهور خواهد شد. او با تعجب پرسید از کجا اینقدر مطمئنی؟ آن هم با این رای بالا؟! پاسخ دادم بعدا برایت توضیح می دهم)). بعدا فرصت نشد که برای این دوست عزیزم، علت این پیش بینی را توضیح بدهم اما بد ندیدم که علت این پیش بینی را در اینجا مطرح کنم. اکثر خوانندگان باید سایت تبیان را بشناسند. این سایت حدود 10 سال است که فعالیت می کند و به دلیل جامعیت خود، مخاطبان فراوانی را به خود جذب کرده است بطوریکه اکنون پرمخاطب ترین سایت فارسی زبان محسوب می شود. این مخاطبان از طیف های فکری مختلف و گوناگونی هستند. این گستردگی و تنوع مخاطب باعث شده است تا نظرسنجی های تبیان به معتبرترین نظرسنجی های اینترنتی مبدل شوند و از جایگاه والایی در میان مردم و مسئولین برخوردار باشند. یکی از درخشان ترین نظرسنجی هایی که توسط این سایت انجام شده است، نظرسنجی مربوط به نتایج انتخابات ریاست جمهوری دوره نهم بود. نظرسنجی این سایت توانست نتایج نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری را با ذکر درصد های بسیار دقیق پیش بینی کند. دقیقا در زمانی که هیچ کس انتظار برنده شدن آقای احمدی نژاد در انتخابات سال 84 را نداشت، سایت تبیان از پیروزی ایشان گفت. نتیجه ای که بعد از پایان انتخابات، صحت آن معلوم شد. با توجه به چنین پیشینه و تجربه ای، من مشتاقانه منتظر اعلام نتایج نظرسنجی جدید این سایت درباره انتخابات ریاست جمهوری دوره دهم بودم. نتایج این نظرسنجی مشخص کرد که آقای احمدی نژاد با بیش از 60 درصد آرا، باز هم به ریاست جمهوری انتخاب خواهد شد. با محاسبه این درصد و میزان مشارکت کلی، متوجه شدم که میزان رای دکتر احمدی نژاد حدود 25 میلیون رای خواهد بود.

خانم فاطمه رهبر نیز دقیقا مبتنی بر همین استدلال و با توجه به نظرسنجی های معتبری که توسط صدا و سیما و سایر مراکز بی طرف اعلام شده بود، میزان رای آقای احمدی نژاد را پیش بینی کردند. آیا این مورد، می تواند دلیل موجه و مستدلی برای بروز تقلب در انتخابات باشد؟! آیا عقل سلیم می تواند این بهانه های واهی را به جای منطق بپذیرد؟!

6- صاف بودن و تا نخورده بودن آرای بازشماری شده:

یکی دیگر از موارد خنده داری که در بحبهه بی منطقی و تعصبات کورکورانه از سوی برخی افراد منتشر شد، درباره عکس هایی بود که از صندوق های بازشماری شده منتشر شد. در پاسخ به این مدعا باید گفت که بسیاری از افراد نظیر خود من و پدرم، بدون تا کردن برگ رای آن را در صندوق انداختیم. از آنجایی که این مدعا بسیار بچه گانه و مضحک است، فقط با بررسی چند عکس مورد ادعا، بحث را خاتمه می دهم.

7- چاپ تعرفه های رای بیشتر از واجدین شرایط رای دادن:

در تمام دوره های رای گیری، تعرفه ها با درصد مشخصی بیشتر از واجدین شرایط آماده می شده اند. (این کار هم دلایل مختلفی دارد: از جمله اینکه تعداد مراجعه کنندگان به صندوقها از قبل مشخص نیست، و بنابراین مسئولین اجرایی، باید برای هر صندوق با ضریب اطمینان مناسب، تعرفه اضافه در نظر بگیرند. بنابراین در برخی حوزه ها، تعرفه های موجود کفاف مراجعه کنندگان را نمی کند و در برخی حوزه ها اضافه می آید. آنچه واضح بوده و همه ناظران تایید می کنند، این است که تعداد شعبی که تعرفه در آنها اضافه می آید و در فرم 22 ثیت می شود، بسیار بیشتر از تعداد شعبی است که تعرفه در آنها کم می آید (در نظر داشته باشید که مجریان موظفند با شروع آخرین قبض صد تایی تعرفه، به فرمانداری گزارش دهند که تعرفه های جدید برای آنها ارسال شود، و بنابراین خیلی از صندوقهایی که در ابتدا به ظاهر تعرفه کم آورده اند، در انتها تعرفه زیاد می آورند). با توجه به اینکه حدود 50 هزار صندوق در سراسر کشور وجود دارد، اگر به طو متوسط در هر صندوق فقط 200 تعرفه اضافه آمده باشد، در کل حدود 10 میلیون تعرفه باید اضافه آماده شده باشد). در این دوره، با توجه به پیش بینی مشارکت گسترده، مسئولین تعداد مناسبی تعرفه اضافی آماده کرده اند، که آمار درست به این صورت است: واجدین شرایط رای دادن: 46 میلیون و 200 هزار نفر. تعداد برگه های رای چاپ شده: 58 میلیون و 785 هزار برگ (از این تعداد: حدود 40 میلیون رأی شمرده شده است، تعداد معینی تعرفه استفاده نشده در انبار وزارت کشور و انبار استانداری ها موجود و در دسترس است و بقیه نیز در صندوقهای پلمپ شده موجود می باشند. تمام موارد فوق به علاوه کلیه قراردادهای چاپ تعرفه، توسط هیئت سه نفره ای از جانب شورای نگهبان طی مدت دو روز بررسی شده است و تطابق آنها ثابت شده است). این نکته را نیز باید اضافه کرد که تمام تعرفه ها دارای شماره سریال هستند که این شماره ها، استان به استان متفاوتند. با توجه به تفاوت استان به استان سریالِ تعرفه ها، لزوم چاپ تعداد بیشتر تعرفه مشخص می شود، زیرا اگر در یک شهر مشارکت افزایش زیادی داشته باشد، نمی توان از شهر دیگر به آن شهر، تعرفه فرستاد.

8- یکسان بودن خط تعدادی از تعرفه های رای:

عکس بالا، عکسی است که توسط سایت روزآنلاین (مخالف نظام) به عنوان سندی درباره صحت ادعای فوق منتشر شده است. اولا دقت مختصری در عکس فوق مشخص می کند که دست خط های فوق هیچ ارتباطب یه یکدیگر ندارند. طرز نوشتن حرف ((ی)) و ((ح)) در تعرفه های رای مشخص شده، بسیار متفاوت است. ضمن آنکه اشتباه نوشتن کد انتخاباتی آقای احمدی نژاد که می تواند موجب مخدوش شدن رای شود، از جمله مواردی است که این ادعای واهی را زیر سوال می برد. ثانیا ادعای فوق توسط جناب آقای امیدوار رضایی – برادر جناب محسن رضایی – مطرح شده است. این ادعا در حالی از طرف ایشان صورت گرفت که برخلاف این ادعا، نمایندگان آقای رضایی در بازشماری آرای برخی صندوق ها، صحت شمارش آرا و مخدوش نبودن آن ها را تایید کرده اند و فرم بازشماری نیز به امضای آن ها رسیده است. بنا بر تحلیل های فوق، واضح است که این ادعا نیز کذب و بی دلیل است.