بعد از حوادثی که پس از انتخابات ریاست جمهوری در ایران رخ داد و استفاده‌ی گسترده‌ای که کشورهای غربی از این شبکه‌های اجتماعی برای دامن زدن به اغتشاشات در ایران کردند، وبلاگنویسان ارزشی ایران هم به نقش و تاثیرگذاری این سایت‌ها پی بردند و با حضور گسترده و فعال در این شبکه‌ها، تلاش کردند تا فضای ضد ایرانی و ضد اسلامی این سایت‌ها را بشکنند. از آنجایی که اساس و بنیان این شبکه‌ها بر پایه‌ی گفتگو و اشتراک نظر کاربران گذاشته شده است، کاربران انقلابی تلاش کردند تا در فضایی منطقی و به دور از احساسات، به مباحثه و تبادل نظر با اعضای گروه موسوم به سبز بپردازند. با این حال، واکنش سبزها که مدعی آزادی بیان هستند و همواره خود را "نسل گفتگو" می نامند، به این اقدام کاربران ارزشی، فقط فحاشی و ایجاد درگیری و تنش و نهایتا حذف مخالف بود. سایت "بالاترین"، که از قبل هم وضع معلومی داشت، بعد از انتخابات رسما از لبه پرتگاه سقوط کرده است و به صورتی درآمده که سبزها در مواجهه با مخالفان خود به کمتر از فحش های ناموسی رضایت نمی دهند. در "فرندفید" هم به محض پا گرفتن کاربران ارزشی و زیاد شدن تعداد این افراد، دسته بندی ها و خط کشی ها شروع شد و رادیکالیسم بچه گانه، فضای نسبتا سالم این سایت را تخریب کرد. درست از شب انتخابات یک اتفاق عجیب افتاد و  نهضت بلاک (حذف کردن شناسه) کاربران مخالف جریان سبز در پشت پرده فرندفید به راه انداخته شد و همه کسانی که مخالف این جریان بودند، حذف شدند؛ یعنی یک برنامه هماهنگ برای بایکوت کردن مخالفین. البته مدیران این سایت ها هم چهره ی واقعی خود را مشخص کردند و به طور رسمی به مقابله با بحث ها و مطالب حمایتی از جمهوری اسلامی پرداختند. به طور مثال، مدیران "سایت فیس بوک"، صفحه مربوط به "سید حسن نصرالله" را که توسط کابران ایرانی در این سایت ایجاد شده بود، حذف کردند. "سایت فرندفا" هم که تلاش می کرد در رقابت با "فرندفید" خود را بی طرف نشان دهد، در اقدامی مغرضانه، تمامی مطالب سیاسی که از سوی کاربران حامی انقلاب اسلامی منتشر شده بود را از روی سرور خود حذف کرد. اقداماتی مشابه هم از سوی مدیران سایت هایی نظیر "ایران نت" و "سفیر لینک" صورت گرفت.

به نظر می رسد جریان موسوم به سبز که به نقش آفرینی در سایت های مذکور می پردازد، تا جایی به آزادی بیان و شعار "دانستن حق مردم است" معتقد است که مطالب مورد نظر آنها منتشر شود و به محض آغاز شدن یک بحث منطقی که احتمال شکست خوردن آنان در آن وجود دارد، سعی می کنند تا به طور کامل مخالفان را از صحنه گفتگو و رقابت حذف کنند تا جز آنچه می خواهند، مطلب و استدلالی نبینند! شاید بازنده اصلی این اتفاقات، سران اصلاحات باشند که با وجود ادعاهای بسیار درباره آزادی بیان و تحمل مخالف و هشت سال تلاش برای تبیین این موضوع، حتی حامیانشان هم به این موضوع پایبند نیستند.