در این چند روزی که به دلیل سرماخوردگی شدید، توفیق اجباری شامل حالم شده بود و در رختخواب به سر می بردم، فرصت را مغتنم شمردم و تقریبا می شود گفت که یک جشنواره فیلم برای خودم برگزار کردم. شاید در طی این 3 روز حدود 20 فیلم را تماشا کردم. نکته بسیار جالب این بود که خودم را به طیف خاصی از فیلم ها محدود نکردم. از ((تلافی)) و ((بی وفا)) گرفته تا ((Body Of Lies)) و ((Meet The Fockers)) را تماشا کردم. اتفاقا در حین تماشای این فیلم ها بود که به نکات جالبی پی بردم.

به عنوان یک تجربه شخصی اعلام می کنم که تاکنون فیلمی از هالیوود را مشاهده نکرده ام مگر اینکه پرچم آمریکا در آن دیده شود ولو بسیار گذرا و کوتاه. اوج این نمایش در انتهای فیلم مرد عنکبوتی 3 نمایان می شود که البته برخلاف اکثر فیلم ها که سعی می کنند تا در پشت پرده این موضوع را مطرح کنند، خیلی آشکار و در نهایت بی سلیقگی انجام شده است. در فیلم جدید بتمن (شوالیه تاریکی) به طرزی کاملا حرفه ای و دقیق شاهد آن هستیم که دموکراسی و به رای گذاشتن همه چیز، نهادینه می شود و تنها راه نجات معرفی می شود. همچنین در این فیلم، مردم آمریکا (که در همه جای دنیا به وحشیگری معروف هستند و هنوز یادآور دوران غرب وحشی و کابوی ها هستند)، مردمانی با فرهنگ، خوش قلب و فداکار نشان داده می شوند که حاضرند جانشان را فدای همنوعشان کنند. ابداع شخصیت بتمن که در واقع قرار است جای قهرمان نداشته آمریکا را پر کند نیز آنقدر واضح است که نیازی به توضیح ندارد. خلاصه اینکه بعد از مشاهده فیلم های هالیوودی به این مساله پی بردم که آمریکا تمام مسائلی که می خواهد در جامعه اتفاق بیفتد (صرفنظر از خوب یا بد بودن آن)، در فیلم هایش نمایش می دهد و آنها را ترویج می کند. حالا یک نگاه کوتاه به فیلم های ایرانی می اندازیم تا متوجه شویم که یک مشت انسان احمق بر سیستم سینمایی این کشور ریاست می کنند. آمریکا برای خودش قهرمان خیالی می سازد و  وزیر ارشاد این مملکت به پشت صحنه فیلمی می رود که قهرمانان واقعی ایران را به تمسخر می گیرد. وقتی سخنان صفارهرندی در حمایت از فیلم مبتذل اخراجی ها و کارگردان فاسدش را خواندم، فقط دعا کردم که انشاالله صفارهرندی و ده نمکی با هم محشور شوند.

درخشان ترین موضوعی که در فیلم ها دیدم، ترویج حجاب اسلامی!! در فیلم ((زن ها فرشته اند)) بود. سکانسی در این فیلم وجود دارد که بعد از دیدن آن به شدت عصبانی شدم و هر چه از دهانم در آمد به مسئولین جمهوری اسلامی گفتم. در یک قسمت از این فیلم صورت 3 بازیگر زن این فیلم (مهتاب کرامتی، لادن طباطبایی، نیکی کریمی) نشان داده می شود. نکته اسفبار اینجاست: کرامتی شال آبی بر سر دارد و سایه آبی برچشمانش کشیده است. کریمی شال سبز بر سر دارد و سایه سبز بر چشمانش کشیده است. طباطبایی شال قهوه ای بر سر دارد و سایه قهوه ای بر چشمانش کشیده است. آقای صفارهرندی، مردم را احمق فرض کرده اید؟ از یک طرف به این فیلم مجوز اکران می دهید و از طرف دیگر یارانه می دهید برای انتشار کتاب حجاب شهید مطهری؟! واقعا انتظار دارید بعد از دیدن این فیلم و امثالهم، دختران جامعه ما با چادر در خیابان ها حاضر شوند؟ به خدا اگر من دختر بودم، با دیدن این فیلم ها عمرا اگر به کمتر از برهنگی رضایت می دادم، چادر مشکی پیشکش. وقتی خواهر من، عکس روی جلد فیلم تلافی را نگاه می کند و آرایش غلیظ و موهای بیرون ریخته نیوشا ضیغمی را می بیند، واقعا انتظار دارید که چادر بپوشد یا حجاب را رعایت کند؟

ای مسئولین آمریکا! بیخود برای استحاله فرهنگی در ایران و تخریب حجاب و شئونات دینی خود را به زحمت نیندازید. تا وقتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و در راس آن آقای صفارهرندی وجود دارند، نیازی به زحمت شما نیست.

آقای صفارهرندی، الحق والانصاف که خلف بسیار مناسبی برای عطاالله مهاجرانی هستید. اجرکم عندالله.

نکته: مصاحبه دکتر حسن عباسی درباره سینما استراتژیک را در اینجا بخوانید.

پی نوشت:

1- ساقی خداحافظی کرد. نمی گویم نباید می رفت چون رفتن حق است اما فکر می کنم در زمانبندی دچار اشتباه شده است. الان وقت رفتن نبود. امیدوارم هر جا که هست، سلامت باشد.

2- دیشب 5 ساعت در ترافیک علاف شدم. ساعت 12 شب رسیدم خونه. نمیخوام از شهرداری و قالیباف انتقاد کنم چون می دونم که ربطی به اونا نداره. مشکل من اینجاست که از فردا روزنامه همشهری تیترهای حماسی میزنه و مثلا شهرداری، برف را مغلوب کرد.

نوشته شده توسط مهدی خانعلی زاده در چهارشنبه بیست و هفتم آذر 1387 ، ساعت 11:31 بعد از ظهر

به گوگل باز بفرستید به کلوب بفرستید مشترک فید وبلاگ شوید لینك ثابت نظرات ( )