بر اساس آمار رسمی منتشر شده در کشورهای اروپایی و همچنین کشور آمریکا، شمار زیادی از مردم این کشورها به سمت دین مبین اسلام متمایل شده اند و شیب نمودار گرایش به اسلام به شدت در حال افزایش است. 24 این مورد را نیز مورد هدف قرار داده است و اعلام می کند تمامی کسانی که به اسلام می گروند، از طرف عده ای تروریست مورد شستشوی مغزی قرار گرفته اند. شخصیت ((ماری)) در این فیلم، یک دختر جوان است که به دلیل فوت ناگهانی مادر خود و از دست دادن او، دچار مشکلات روحی می شود. در همین ایام، او با یک مسلمان به نام سعید عالی آشنا می شود که در مرکز اسلامی لندن، مشغول انجام فعالیت های تروریستی است. سریال نشان می دهد که ماری تحت القائات سعید، مسلمان می شود و عملا به یکی از اعضای این گروه تبدیل می شود. یک مونولوگ کلیدی درباره ماری وجود دارد که از زبان شخصیت اصلی فیلم گفته می شود: ((ماری چیزی از خودش نداره. اون داره مزخرفاتی که سعید بهش گفته رو بلغور می کنه)). در واقع 24 رسما اعلام می کند که علت گرایش برخی از مردم به اسلام، نه به دلیل محتویات دینی بلکه به دلیل القائات منحرفی است که توسط مسلمانان انجام می شود و در واقع آنها را شستشوی مغزی می دهد.

24 در تخریب اسلام هیچ چیزی کم نمی گذارد. تمسخر و تحقیر حجاب زنان مسلمان موضوعی است که در بخشی از سریال به آن پرداخته می شود. یکی از شخصیت های مونث فیلم به نام ((کیت))، برای شناسایی سعید که در حال نماز خواندن است، حجاب می پوشد و وارد مسجد می شود. این سکانس یکی از زجرآورترین سکانس ها برای من بود. سعید عالی که رئیس یک گروه مخوف تروریستی است در حال اقامه نماز جماعت است و اذکار نماز را بر زبان می آورد. شنیدن کلمات سوره های حمد و توحید در پس زمینه این سکانس، حس مهوعی ایجاد می کند. البته از آنجایی که می گویند که دروغگو کم حافظه است، نمازگزاران را در حالت رکوع می بینیم در حالیکه صدای تلاوت سوره مبارکه توحید در حال پخش است!!

کاملا واضح و روشن است که دین مبین اسلام، دین رحمت و صلح است. حال باید از سازندگان این سریال پرسید از کجای قرآن و نماز استخراج می شود که شکنجه کردن افراد، باعث انتقال فرد به بهشت می شود؟ سعید پس از شکنجه های وحشتناکی که بر روی یک فرد انجام می دهد، او را می کشد و سپس به دوستش می گوید که قصد دارد آخرین نمازش را بسیار عالی و به جماعت بخواند. در این میان کسی هم توجهی ندارد که نماز با عبارت ((به نام خداوند بخشنده و مهربان)) آغاز می شود و ذات این حرکات – شکنجه و نماز – یک پارادوکس بسیار بزرگ را تشکیل می دهند. تاکید کاراکترهای سریال بر لغت صلاه به معنای نماز، هرگونه شکی را در عمدی بودن این اهانت بزرگ، برطرف می کند.

یکی از نکات بسیار جالب در ارائه این فیلم از شخصیت های مسلمان این است که آنها هیچکدام از واجبات موجود در دین اسلام را انجام نمی دهند. به عنوان مثال ماری رابطه جنسی علنی دارد و اصلا با پدیده ای به نام حجاب نیز کاملا بیگانه است. او برای رسیدن به اهداف خود، از جنسیت خود نیز مایه می گذارد و خود را وسیله ای برای به دام انداختن مردان قرار می دهد. با تمام این تفاسیر بسیار جالب و شگفت انگیز است که هنگامی که قرار است بمب اتمی منفجر شود، او خطاب به یکی از همکارانش می گوید الله اکبر!!! ماری همچنین به وفور از کلمه انشاالله استفاده می کند. سریال به گونه ای القا می کند که مسلمانان برای رسیدن به هدف خود باید همه چیز را لگدمال کنند و حتی به خانواده خود نیز رحم نداشته باشند. یعنی براحتی و با ظرافتی خاص، شهادت طلبی و از خودگذشتگی و ایثار و تمام خصایص نیکویی که اسلام حقیقی دارا است را به زعم خود به حضیض می آورد.

توهین به اسلام و مسلمین در 24 به همین جا ختم نمی شود. نمایش چندین باره آیات قرآن بر دیوار مسجد، تاکید و زوم فیلمبرداری بر روی نام ((مرکز اسلامی))، تاکید بسیار بر نماد مسلمین یعنی هلال، تمسخر شهادت طلبی و تقلیل آن در حد یک عارضه روانی، تمسخر اعتقاد به بهشت و جهان آخرت و نظام جزا و پاداش، جنایتکار خواندن تمامی کسانی که به مساجد می روند و القای نژادپرستی در اسلام، موارد دیگری هستند که به طور مفصل در این سریال مطرح می شوند که برای جلوگیری از اطاله کلام، از کنار آنها می گذریم.

علاوه بر توهین به اسلام، 24 اهداف سیاسی دیگری را نیز در نظر دارد. تطهیر و توجیه وجود زندان مخوف گوانتانامو و اعمال شکنجه های وحشتناک غیرانسانی در آن، یکی از اساسی ترین مفاهیم موجود در سریال هستند. سریال با نمایش صحنه شکنجه یک فرد آسیایی آغاز می شود. در طی شکنجه، فرد متهم اطلاعاتی را در اختیار بازجویان قرار می دهد که منجر به مطلع شدن مقامات آمریکایی از وجود بمب در کشورشان می شود. در واقع 24 می گوید که گاهی اوقات برای نجات جان شهروندان آمریکایی مجبور به شکنجه هستیم. این عبارت دقیقا همان چیزی است که بر زبان رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا جاری می شود. او برای دسترسی به اطلاعات بیشتر درباره بمب اتمی، یکی از متهمین را تحت شکنجه قرار می دهد و نهایتا می گوید که این کار را درست نمی داند ولی برای نجات جان شهروندان آمریکایی و حفظ منافع ملی ایالات متحده مجبور به این کار بوده است. این یعنی تطهیر تمامی اعمال جنون آمیزی که در زندان های مخوف آمریکا به ویژه گوانتانامو اتفاق می افتد. نام این زندان چندین بار بر زبان کارکنان سازمان ضد تروریستی آمریکا جاری می شود و بگونه ای القا می شود که راهی به جز شکنجه وجود ندارد. ((یک نفر زجر می کشد ولی میلیون ها نفر زنده می مانند)). این عبارت، مخلص کلام فیلم در این باره است.

در این میان، شخصیت رئیس جمهور آمریکا بسیار جالب است. قبل از هر چیز رنگین پوست بودن رئیس جمهور، ناخودآگاه این مساله را به ذهن متبادر می کند که آیا برنامه ریزی قبلی برای انتخاب اوباما صورت گرفته است؟ یقینا هیچ ذهن منصفی نمی تواند بی تفاوت از این موضوع گذر کند (داخل پرانتز می گویم که از نظر من، انتخابات آمریکا، Election نیست بلکه یک Selection است). علاوه بر این، دلرحمی فوق العاده و دلسوزی او برای مردم و صداقت و راستگویی او، القاگر مسائل مختلفی می باشد. او حتی حاضر نیست برای بدست آوردن اطلاعات بمب، دستور کشتن اعضای خانواده سعید عالی را بدهد.حل پارادوکس میان این گزاره و منهدم کردن ایرباس ایرانی توسط ناو وینسنس، بر عهده بیننده فیلم است. او اصلا جنگ طلب نیست و فقط به فکر دفاع از کشورش و منافع ملی آن است. به طور کلی، رئیس جمهور ایالات متحده تا سرحد یک قدیس بالا برده شده است.

برای جلوگیری از اطاله کلام، از پرداختن به مباحثی نظیر حمایت 3 کشور خاورمیانه ای از تروریسم بین المللی، حمایت رئیس جمهور آمریکا از خاورمیانه ای هایی که تابعیت آمریکایی دارند، ابراز نگرانی رئیس جمهور از کشته شدن یک نوجوان خاور میانه ای و بسیاری موارد دیگر صرفنظر می کنم و آن را به وجدان آگاه خوانندگان واگذار می کنم.

مخلص کلام اینکه سریال 24 یک سریال کاملا برنامه ریزی شده است که اهداف معینی را دنبال می کند. یقینا این فیلم، یک اثر هنری نیست. بلکه یک بیانیه و اعلان هشدار سیاسی به مخالفین آمریکا است که در قالب نگاتیو عرضه شده است. البته یادمان نرود که برای تخریب اسلا، 24 ساعت کافی نیست! زیرا ما اعتقاد داریم ((و مکرو و مکر الله و الله خیر الماکرین)).

نکته1: حدود دو سال پیش در پادگان دوکوهه و گردان تخریب، با شهدا عهد بستم که فحاشی و ناسزاگویی را کنار بگذارم. به لطف الهی و مدد شهدا، توانستم به عهدم پایدار بمانم. اما امروز بعد از دیدن این سریال، عنان اختیار از کف دادم و زمین و زمان را به باد دشنام گرفتم. در وبلاگ هم ابتدا یک مطلب کوتاه نوشتم و رسما در آن عین عبارات ناسزاگونه را نوشتم اما دیدم بهتر است آن مطلب را پاک کنم. ((والکاظمین الغیض ...)).

نکته 2: همیشه احترام زیادی برای ادیان مختلف قائل بودم. همیشه از توهین به آنها حتی در مقابل توهین آنها به مقدساتم، خودداری می کردم اما دیگر کافیست. تمسخر تمام اعتقادات من – چه درست، چه غلط – مساله نیست که بتوانم براحتی از کنار آن عبور کنم. از همین امروز دیگر هیچ ارزشی برای فرقه های استحاله شده مسیحیت، یهودیت و غیره قائل نیستم. غسل تعمید را مسخره می کنم و معبد هیکل را مضحک می نامم. این حس تشدید شد وقتی دیشب در اخبار، پاپ بندیکت شانزدهم را دوشادوش شیمون پرز دیدم.

نکته3: جمله ای از امام خمینی (ره) هست با این مضمون که ما با دولت آمریکا مشکل داریم، نه با مردمش. این جمله حضرت امام کاملا صحیح است اما امروز، ملت آمریکا (به طور عام) رسما تبدیل به پیاده نظام سیاست های دولت این کشور شده است. فروش بالای فیلم هایی نظیر سیصد، سنگسار ثریا میم، کشتی گیر و محبوبیت بسیار بالای همین سریال 24 نشان می دهد که مردم آمریکا نیز در طول سیاست های خضمانه دولتشان قرار گرفته اند. بنا بر این از همین لحظه به بعد دیگر هیچ ارزشی برای مردم آمریکا نیز قائل نیستم. همه آنها را عوضی هایی می دانم که از صحرا فرار کرده اند و کت و شلوار پوشیده اند. بی فرهنگ هایی که فقط ظاهرشان را حفظ کرده اند اما از درون پوسیده اند.

نکته4: آقای زیباکلام و سایر دوستانی که هنوز به یانکی ها اعتماد دارید! واقعا هنوز هم بر این باور هستید که باید با این جرثومه فساد که تمام ارزش ها و باورهای ما را زیر سوال برده است، رابطه داشته باشیم؟ واقعا خوردن کوکاکولا و آتش زدن مارلبورو ارزش معاوضه با باورهای ملی و مذهبیمان را دارند؟!