نرگس کلهر مانند همه انسان ها حق دارد سرنوشتش را انتخاب کند. مساله اصلی که باعث جنجال شده است این است که او فرزند یکی از مسئولان مملکتی است. در صورتی که چنین موضوعی نمی تواند دلیلی بر تخطئه وی باشد. نرگس کلهر دوست داشته است که در اروپا آزادی (به سبک اروپایی) را تجربه کند. او به آلمان رفته است تا آینده هنری خود را روشن کند. کجای این مساله ایراد دارد؟! اتفاقا باعث تفاخر است که کلهر در پاسخ به سوالات جهت دار حنا مخملباف (سازنده فیلم کمدی روزهای سبز) نه تنها وارد بازی های کثیف سیاسی نمی شود بلکه با شجاعت و صداقتی که در چهره اش موج می زند، با افتخار می گوید که پدرش عامل اصلی در هدایت او به سمت فیلمسازی بوده است. او حتی از رئیس جمهور هم با احترام یاد می کند و نام وی را با وجود مساعی مخملباف بدون پیشوند آقا بر زبان نمی آورد. در حین تماشای فیلم مصاحبه کلهر با مخملباف، به صداقت و معصومتی که در گفتارش بود، غبطه خوردم. آنجایی که مخملباف سعی می کند او را دختری برآمده از جنبش مغزپسته ای بداند ولی او در نهایت سادگی می گوید که برای فیلمساز به اروپا آمده است.

نرگس کلهر نماد هیچ چیزی نیست. او فقط و فقط نرگس کلهر است. او تصمیم گرفته که شکوفایی هنرش را در کشوری غیر از زادگاهش دنبال کند. همانند هزاران هزار نفر دیگر که حتی در میان آنها نمونه های جنجال برانگیزی همچون پسر محسن رضایی هم وجود دارند (بگذریم از اینکه او هم حق داشته است که آینده خودش را انتخاب کند). حساسیت ها وقتی مهم جلوه می کردند که کلهر به خاطر مسائل سیاسی ایران را ترک کرده بود. در صورتی که او فقط به خاطر ادامه فیلمسازی به اروپا رفته است و لاغیر.

به عنوان یک ایرانی برای نرگس کلهر آرزوی موفقیت می کنم و امیدوارم نام ایران را در جهان طنین انداز کند. فقط باید حواسش باشد که به حنای مخملباف ها آلوده نشود!!!